فراموش شدگان

به سربازان سرباخته‌ی وطن در جلریز، که ناجوانمردانه تنهای‌شان گذاشتند:

اگر لازم شود
تفنگ برمی‌دارم
عکست را در جیب پیراهنم می‌گذارم
و مسیر بادها و
رودخانه‌ها را عوض می‌کنم.

محبوب من!
گوزن‌ها از پشت زخم می‌خورند
و آدمی از روبه‌رو؛

سربازی که از پشت زخم می‌خورد
یا دلواپس معشوقی است
یا به قطاری از مهمات دل خوش کرده است
که قرار نیست از جایی برسد.

-------------------
(14 سرطان 94)